Songkran is het traditionele Thaise Nieuwjaar uit de Siamese tijd. Hoewel Thailand sinds 1940 Nieuwjaar op 1 januari viert, blijft het feestelijk gebruik van water tot gelukwens en het bezoek aan oudere familieleden levendig bestaan. Het wordt op 13 april in Thailand enLaos gevierd (in Laos heet het “Pi Mai” wat letterlijk “Nieuwjaar” betekent, trouwens ook in het Thais maar tegenwoordig voor 1 januari gebruikt). Het Thaise woord “Songkran” komt uit het Sanskriet en betekent: “verplaatsen” of “van plaats veranderen”. In dit geval verandert de zon haar positie.

In de grote steden duurt het vaak drie dagen tot een week. In deze periode gaan de bewoners uit de grote steden terug naar hun eigenprovincies om samen met hun families dit feest te beleven.

De moderne Songkran wordt ook wel “het feest van het water” genoemd omdat gedurende de drie dagen iedereen elkaar nat mag gooien met water. Toch kan nog steeds een (gewoonlijk al wat oudere) Thai of Thaise na beleefd verzoek iemand voorzichtig een klein glaasje water over hoofd en nek gieten om een voorspoedig jaar te wensen. Maar langs de weg staan hele families met emmers water, tuinslangen en waterpistolen klaar om voorbijgangers nat te gooien of te spuiten. Pick-up trucks rijden langzaam rond, vol met mensen die in hun midden een groot watervat hebben. Met bakjes gooien ze iedereen nat die ze maar tegenkomen. Vaak hebben ze ergens een groot blok ijs opgehaald om het water ijskoud te maken. Vooral mensen met paraplu’s en nog droge mensen, en jonge dames op een motorfiets, zijn het mikpunt. Sommigen hebben bakjes met wit mentholpoeder (soms ook vermengd met water) bij zich om mensen vegen in hun gezicht te geven. Jonge mannen gebruiken het witte poeder vooral om aantrekkelijke meisjes en jonge vrouwen aan te raken en witter te maken. Tijdens Songkran wordt ook veel muziek gemaakt, gedanst en gedronken. Het is een feest voor alle generaties. Voor jongeren is het een goede gelegenheid om zonder al te veel toezicht eens nader kennis te maken met leeftijdsgenoten van het andere geslacht.

In de ochtend wassen de monniken de boeddhabeelden (om genoeg regen voor de rijstvelden af te smeken) en vaak worden kleine dieren uit hun kooi vrijgelaten. Ook worden tijdens deze dagen de grootouders, oudere familieleden en leraren geëerd door de jongere generatie. Met de handpalmen tegen elkaar gieten de jongeren geparfumeerd water over de handen van de ouderen. In ruil hiervoor krijgen ze wensen voor goede gezondheid, een lang leven en welvaart.

Songkran staat in Thailand ook bekend als de 7 gevaarlijke dagen. In deze zeven dagen gebeuren meer dan 4000 ongelukken meestal door bestuurders die dronken rijden. Vooral motorfietsen zijn vaak bij ongelukken betrokken. Veel mensen vooral uit Bangkok gaan terug naar hun dorp om daar samen met familie Songkran te vieren. De regering probeert door onder andere politiecontroles het aantal ongelukken te laten dalen, maar ieder jaar stijgt het aantal.

Boonklangbann is een Thais openlucht feest dat gedurende drie achtereenvolgende dagen gevierd wordt in Phanat Nikhom, ChangwatChonburi, Thailand.”

In 1997 besloot het stadsbestuur van Phanat Nikhom een feest te organiseren om de drie grootste bevolkingsgroepen (Thai, Chinezen en Laotianen) dichter tot elkaar te brengen. Het feest sloeg zo aan dat het sindsdien elk jaar gevierd wordt op de 7e van mei. In de ochtend wordt een grote optocht gehouden, waarbij groepen van elke beroepsgroep of vriendengroep in eigen Thaise klederdracht achter elkaar in een parade lopen of op een wagen rijden. Het is een kleurrijk geheel van versierde praalwagens. De mensen van de parade en de toeschouwers komen tezamen in een groot park waar de officiële opening van Boonklangbannplaatsvindt. Hierna kan iedereen gratis eten en drinken halen bij de vele etenskraampjes. Er is een grote markt met verschillende extra goedkope goederen en een grote sectie waar prijsspelletjes gedaan kan worden zoals: met dartpijltjes op ballonnen gooien, bingo, knikkers slingeren, blikgooien etc… De festiviteiten gaan door tot laat in de avond. En herhalen zich (zonder de parade) de volgende twee dagen.

Loi Krathong De laatste week van oktober en de eerste 3 weken van november vormen de twaalfde maanmaand. In het Thais duan sipsong genaamd. Deze tijd van het jaar is het ‘na naam’, hoogwaterseizoen. In deze tijd zijn er vaak overstromingen in vele delen van Thailand, inclusiefBangkok. Maar omdat het regenseizoen dan normaal gesproken over is, is het helder weer met een temperatuur van ongeveer 25 graden. Dit is de tijd van het jaar dat op de dag van de volle maan van de 12e maan-maand het Loi Krathong festival gevierd wordt in Thailand en buurlanden. ‘Loi’ betekent letterlijk laten drijven, en een ‘Krathong’ is een vaartuigje van verscheidene materialen in de vorm van eenlotusbloem. Dit vaartuigje bevat normaal gesproken een kaars, 3 wierookstaafjes, bloemen en enkele muntjes (bij voorkeur 9, omdat de Thai geloven dat dit getal geluk brengt). Vaak worden enkele honderden meters stroomafwaarts, de muntjes uit de krathongs gehaald. Na het Thaise nieuwjaar (Songkran) op 13 april is dit het meest populaire festival.

Het festival begint in de avond als er een volle maan is (en vaak ook de avonden ervoor en erna). Mensen gaan dan naar de oevers van vijvers, kanalen, meren, rivieren en zelfs de zee om hun krathong naar het water te brengen. De kaars en de wierookstaafjes worden aangestoken en dan wordt de krathong te water gelaten. Men gelooft dat hoe langer de kaars blijft branden des te beter je geluk is in het komende jaar. Ook laten de Thaise paren vaak hun krathongs samen te water. Hoe langer ze dicht bij elkaar blijven, des te langer en mooier de relatie tussen de samenlevenden heet te zijn. Sommige paren smokkelen door hun krathongs met een klein touwtje te verbinden. Ook wordt in de meeste provincies buiten Bangkok siervuurwerk afgestoken en worden er papieren ballonnen met een kaars eronder opgelaten. Deze Thaise lampionnen, Khom Loi of Khom Fai genaamd, kunnen een sterrenhemel creëren met duizenden lichtpuntjes. Doordat deze ballonnen vaak een zelfgemaakt product is, storten ze wel eens neer en kunnen soms aanzienlijke schade veroorzaken als ze bv. elektriciteitsdraden of transformators raken, daarom zijn de ballonnen in Bangkok verboden. Ook op het water zijn er duizenden kleine en grote vaartuigjes te zien tijdens het Loi Krathong festival.

Vooral de noordelijke provincies rond Sukhothai en Chiang Mai maken veel werk en geven meerdaagse feesten in deze periode, die mensen van overal in Thailand trekken.